Shloka 8
चिरकारि-उपाख्यानम् / The Exemplum of Cirakārī: Deliberation Before Irreversible Action
यदास्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति । तदा तेषां स्पृहयते ये वै तुष्टा: स्वकैर्धनै:,परंतु जब दूसरे लोग उस चोरका भी धन हर लेते हैं, तब वह चोर भी प्रजाकी रक्षा करने और चोरोंको दण्ड देनेवाले राजाको चाहता है--उसकी आवश्यकताका अनुभव करता है। उस अवस्थामें वह उन पुरुषोंके समान बननेकी इच्छा करता है, जो अपने ही धनसे संतुष्ट रहते हैं--दूसरोंके धनपर हाथ लगाना पाप समझते हैं
yadāsya tad dharantyanye tadā rājānam icchati | tadā teṣāṃ spṛhayate ye vai tuṣṭāḥ svakair dhanaiḥ ||
แต่เมื่อผู้อื่นกลับชิงเอาทรัพย์ของโจรผู้นั้นไปเสียเอง ครั้นนั้นโจรก็ปรารถนาพระราชาผู้คุ้มครองประชาและลงทัณฑ์โจรทั้งหลาย และในสภาพนั้น เขาย่อมใคร่จะเป็นดุจคนผู้พอใจในทรัพย์ของตน และถือว่าการยื่นมือแตะต้องทรัพย์ของผู้อื่นเป็นบาป
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a wrongdoer comes to value righteous governance when he experiences insecurity; the verse highlights the necessity of the king’s protective and punitive role and upholds contentment with one’s own wealth as an ethical ideal.
In Bhishma’s instruction on dharma and governance, he uses the example of a thief: once the thief is himself robbed, he desires a king who restrains crime and then envies those who live honestly, satisfied with their own possessions.