Shloka 31
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
विद्वांस्त्यागी श्रद्दधधान: कृतज्ञ- स्त्यक्त्वा लोकं मानुषं कर्म कृत्वा । मेधाविनां विदुषां सम्मतानां तनुत्यजां लोकमाक्रम्य राजा,वे विद्वान, त्यागी, श्रद्धालु और कृतज्ञ राजा हयग्रीव अपने कर्तव्यका पालन करके मनुष्यलोकको त्यागकर मेधावी, सर्वसम्मानित, ज्ञानी एवं पुण्य तीर्थोमें शरीरका त्याग करनेवाले पुण्यात्माओंके लोकमें जाकर स्थित हुए हैं
vidvāṁs tyāgī śraddadhānaḥ kṛtajñas tyaktvā lokaṁ mānuṣaṁ karma kṛtvā | medhāvināṁ viduṣāṁ sammatānāṁ tanutyajāṁ lokam ākramya rājā ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— พระราชาพระองค์นั้นทรงเป็นบัณฑิต ผู้รู้จักสละ มีศรัทธา และกตัญญู. ครั้นทรงบำเพ็ญกิจแห่งมนุษย์ให้ครบถ้วนแล้ว จึงละโลกมนุษย์ และเสด็จถึงแดนของผู้มีปัญญาและผู้รู้ ผู้เป็นที่ยกย่องของชนทั้งปวง และผู้สละกาย ณ ตีรถะอันเป็นบุญ; ณ ที่นั้นพระองค์ทรงสถิตอยู่.
वैशम्पायन उवाच