Shloka 26
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
निमी राष्ट्र च वैदेहो जामदग्न्यो वसुन्धराम् । ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्नोर्वी सपत्तनाम्
nimī rāṣṭraś ca vaideho jāmadagnyo vasundharām | brāhmaṇebhyo dadau cāpi gayaś ca urvīṁ sapattanām ||
วยาสกล่าวว่า—พระเจ้านิมิแห่งวิเทหะทรงสละราชอาณาจักรของพระองค์; ปรศุราม โอรสแห่งชามทัคนี ได้ถวายแผ่นดินทั้งสิ้น; และพระเจ้าคยะก็ได้มอบผืนพิภพทั้งหมดพร้อมนครทั้งหลายแก่พราหมณ์ทั้งปวงเป็นทาน।
व्यास उवाच
Educational Q&A
That the highest standard of royal dharma includes radical generosity and detachment: even sovereignty and land can be relinquished as offerings for dharma, especially in honoring worthy recipients such as Brāhmaṇas.
Vyāsa cites exemplary figures—Nimi, Paraśurāma, and Gaya—who are remembered for giving up or donating their realms/earth (with towns) to Brāhmaṇas, illustrating idealized models of dāna and renunciation.