Shloka 22
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
सांकृतिश्न तथा5अत्रेय: शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान्,अत्रिवंशमें उत्पन्न महातेजस्वी सांकृति अपने शिष्योंको निर्गुण ब्रह्मका उपदेश देकर उत्तम लोकोंको प्राप्त हुए
sāṅkṛtiś ca tathātreyaḥ śiṣyebhyo brahma nirguṇam upadiśya mahātejā gato lokān anuttamān
วยาสกล่าวว่า—ฉันนั้นแล สางกฤติ ฤๅษีผู้รุ่งเรืองแห่งสายอาตเรยะ ครั้นสั่งสอนศิษย์ทั้งหลายถึงพรหมันผู้ไร้คุณลักษณะ (นิรคุณะ) แล้ว ก็ได้บรรลุสู่โลกอันยอดยิ่งหาที่เปรียบมิได้।
व्यास उवाच
Educational Q&A
That imparting the highest, attributeless Brahman-knowledge (nirguṇa-brahma-upadeśa) to disciples is a dharmic act that leads to supreme spiritual attainment; the verse presents teaching as a direct means to liberation and exalted realms.
Vyāsa continues a catalog-like account of revered sages: he states that the sage Sāṅkṛti of the Ātreya line taught his disciples about nirguṇa Brahman and, after completing this instruction, attained the unsurpassed worlds.