Shloka 5
Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
भीष्म उवाच तमसा हि प्रतिच्छन्न॑ विभ्रान्तमिव चातुरम् । पुन: प्रशमयन् वाक्यै: कवि: पठचशिखोडब्रवीत्
bhīṣma uvāca tamasā hi praticchannaṃ vibhrāntam iva cāturam | punaḥ praśamayan vākyaiḥ kaviḥ pañcaśikho 'bravīt ||
ภีษมะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา ครั้นเห็นพระปัญญาของพระเจ้าชนกประหนึ่งถูกปกคลุมด้วยความมืดแห่งอวิชชา สับสนและร้อนรนภายในราวกับหลงผิดเรื่องชะตาของอาตมัน ฤๅษีผู้รู้ปัญจศิขะจึงปลอบประโลมด้วยถ้อยคำอ่อนโยน แล้วกล่าวดังนี้
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Before higher instruction can be received, the mind must be steadied: ignorance (tamas) can veil even a capable intellect, so the teacher first pacifies agitation with appropriate speech, restoring clarity for ethical and spiritual discernment.
Bhishma narrates that the sage Panchashikha notices King Janaka’s intellect has become clouded and confused; he reassures and calms the king with gentle words and then begins his counsel.