Shloka 46
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
अर्थास्तथात्यन्तसुखावहांश्न लिप्सन्त एते बहवो विशुष्का: । महत्तरं दुःखमनुप्रपन्ना हित्वा55मिषं मृत्युवशं प्रयान्ति,बहुत-से शुष्क हृदयवाले लोग ऐसे विषयोंकी लिप्सा रखते हैं, जो अत्यन्त सुखदायक हों; किंतु इस लिप्सामें उन्हें भारी-से-भारी दुःखोंका ही सामना करना पड़ता है और अन्तमें वे भोगोंको छोड़कर मृत्युके ग्रास बन जाते हैं
arthās tathātyantasukhāvahān lipsanta ete bahavo viśuṣkāḥ | mahattaraṁ duḥkham anuprapannā hitvāmiṣaṁ mṛtyuvaśaṁ prayānti ||
ภีษมะกล่าวว่า—คนเป็นอันมาก ผู้มีใจแห้งผากไร้วิจารณญาณ ย่อมใฝ่หาวัตถุแห่งกามที่ดูประหนึ่งจะให้สุขสูงสุด แต่เมื่อไล่ตามความใคร่นั้นกลับตกลงสู่ทุกข์ที่หนักยิ่งขึ้น และในที่สุดก็ละทิ้งความเพลิดเพลินเหล่านั้นแล้วตกอยู่ใต้อำนาจแห่งมฤตยู
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Craving for seemingly supreme pleasures becomes a trap: it multiplies suffering and ends inevitably in death, showing the need for restraint and discernment rather than chasing sensual lures.
In the Śānti Parva’s instruction on right conduct and inner peace, Bhīṣma warns the listener that many people pursue enticing enjoyments, but their pursuit leads to escalating misery and finally to death, leaving those pleasures behind.