Shloka 4
अथवा मनस: सड़ू पश्येद् भूतानुकम्पया । तत्राप्युपेक्षां कुर्वीत ज्ञात्वा कर्मफलं जगत्,अथवा प्राणियोंपर दया करते रहनेसे भी मोहवश उनके प्रति मनमें आसक्ति हो जाती है। इस बातपर दृष्टिपात करे और यह समझकर कि सारा जगत् अपने-अपने कर्मोंका फल भोग रहा है, सबके प्रति उपेक्षाभाव रखे
athavā manasaḥ saṅgaṃ paśyed bhūtānukampayā | tatrāpy upekṣāṃ kurvīta jñātvā karmaphalaṃ jagat ||
หรือหากด้วยความกรุณาต่อสรรพชีวิต เห็นความยึดติดเกิดขึ้นในใจ ก็พึงฝึกวางเฉยแม้ในกรณีนั้นด้วย รู้ว่าชาวโลกย่อมเสวยผลแห่งกรรมของตน ๆ แล้วพึงดำรงใจเป็นกลาง ไม่เข้าไปยึดมั่นก้าวก่ายต่อผู้ใด
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Compassion can unintentionally generate attachment; therefore one should practice upekṣā (equanimous detachment) by remembering that beings undergo the results of their own karma, and thus avoid possessive involvement.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma advises the listener on inner discipline: even virtuous emotions like compassion should be watched, and if they become binding attachment, one should return to equanimity grounded in the doctrine of karma.