Shloka 8
Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
जो लोभवश काम-क्रोधका अनुसरण करते हुए धर्ममार्गका उल्लंघन करके अधर्मका आचरण करने लगता है, वह सगे-सम्बन्धियोंसहित नष्ट हो जाता है ।। शब्दादीन् विषयांस्तस्मान्न संरागादयं व्रजेत् । क्रोधो हर्षो विषादश्च॒ जायन्तेह परस्परात्,अपने कल्याणकी इच्छा रखनेवाले पुरुषको कभी रागके वशमें होकर शब्द आदि विषयोंका सेवन नहीं करना चाहिये; क्योंकि वैसा करनेपर हर्ष, क्रोध और विषाद--इन सात्विक, राजस और तामस भावोंकी एक-दूसरेसे उत्पत्ति होती है
śabdādīn viṣayāṁs tasmān na saṁrāgād ayaṁ vrajet | krodho harṣo viṣādaś ca jāyanteha parasparāt ||
ภีษมะกล่าวว่า—ฉะนั้น ผู้ปรารถนาความเกื้อกูลแก่ตน ไม่พึงตกอยู่ใต้อำนาจแห่งความยึดติดแล้วไล่ตามอารมณ์ทางประสาทสัมผัส เช่น เสียงเป็นต้น เพราะเมื่อเสพด้วยความใคร่ ความยินดี โทสะ และความหดหู่ย่อมเกิดขึ้นสลับกัน ต่างก่อให้เกิดกันและกัน ทำให้ปัญญาวินิจฉัยสับสนและห่างไกลจากหนทางแห่งธรรม
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not pursue sense-objects out of attachment; craving triggers a chain of emotional upheavals—elation, anger, and dejection—each feeding the next, which destabilizes judgment and leads one away from dharma and one’s true welfare.
In the Shanti Parva’s instruction section, Bhishma is advising Yudhishthira on righteous living and inner discipline. Here he explains how indulgence driven by attachment produces interlinked emotional states that undermine ethical conduct.