Shloka 7
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
अन्ये साम प्रशंसन्ति व्यायाममपरे जना: | नैकं॑ न चापरं केचिदुभयं च तथापरे,कुछ लोग साम (प्रेमपूर्ण बर्ताव) की प्रशंसा करते हैं और कोई व्यायाम (यत्न और परिश्रम) के गुण गाते हैं। कोई इन दोनोंमेंसे एक (साम) की प्रशंसा नहीं करते हैं तो कोई दूसरे (व्यायाम) की, तथा कुछ लोग दोनोंकी ही बड़ी प्रशंसा करते हैं
anye sāma praśaṃsanti vyāyāmam apare janāḥ | naikaṃ na cāparaṃ kecid ubhayaṃ ca tathāpare ||
บางคนสรรเสริญ “สามะ” คือวาจาอ่อนโยนและความประพฤติอันเปี่ยมไมตรีเพื่อประนีประนอม; บางคนยกย่อง “วยายามะ” คือความเพียรพยายามและการลงแรงอย่างเข้มแข็ง. บางพวกไม่เห็นด้วยกับอย่างใดอย่างหนึ่งเลย; และบางพวกก็สรรเสริญทั้งสองประการควบคู่กัน
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Human advice about right conduct varies: some favor gentle conciliation (sāma), others favor vigorous effort (vyāyāma), some reject both, and some endorse a balanced use of both. The implied lesson is to apply discernment—choosing the method suited to context and aligned with dharma.
The speaker (Devastāna) is describing differing viewpoints on how one should act or persuade—whether through softness and goodwill, through strenuous exertion, through neither, or through combining both—setting up a broader discussion on proper means and ethical strategy.