Shloka 12
प्रजापतयः देवगणाश्च दिशि-दिशि स्थिताः ऋषयः
Prajāpatis, Deva-Groups, and the Ṛṣis Assigned to the Directions
कामात्मकाश्छन्दसि कर्मयोगा एभिविंमुक्त: परमश्नुवीत | नानाविधे कर्मपथे सुखार्थी नर: प्रवृत्तो न परं प्रयाति,वेदमें जो कर्मोंके प्रयोग बताये गये हैं, वे प्रायः सकामभावसे युक्त हैं। जो इन कामनाओंसे मुक्त होता है, वही परमात्माको पा सकता है। नाना प्रकारके कर्ममार्गमें सुखकी इच्छा रखकर प्रवृत्त होनेवाला मनुष्य परमात्माको प्राप्त नहीं होता
Bhīṣma uvāca: kāmātmakāś chandasī karmayogā ebhir vimuktaḥ param aśnuvīta | nānāvīdhe karmapathe sukhārthī naraḥ pravṛtto na paraṃ prayāti ||
ภีษมะกล่าวว่า—โยคะแห่งกรรมที่สอนในพระเวท โดยมากถูกขับเคลื่อนด้วยความใคร่ในผล. ผู้ที่หลุดพ้นจากความอยากเช่นนั้นเท่านั้นจึงบรรลุปรมัตถ์. มนุษย์ที่มัวหมกมุ่นอยู่ในหนทางแห่งกรรมอันหลากหลาย ด้วยความมุ่งหวังสุขและรางวัล ย่อมไม่ถึงความจริงสูงสุด.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Actions prescribed in the Vedas often become desire-driven when pursued for rewards; liberation requires freedom from craving. Seeking pleasure through diverse forms of action keeps one from attaining the Supreme.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhishma continues advising Yudhiṣṭhira on the highest good, contrasting desire-motivated ritual action with the detachment necessary for realizing the Supreme.