Shloka 11
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्जैरिन्द्रो विविध रत्नवद्धि- देवान् सर्वानिभ्ययाद् भूरितेजा: । तेनेन्द्रत्वं प्राप्प विभ्राजते5सौ तस्माद् यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्,“महातेजस्वी इन्द्र धनरत्नोंसे सम्पन्न नाना प्रकारके यज्ञोंद्वारा यज्ञपुरुषका यजन करके सम्पूर्ण देवताओंसे अधिक उत्कर्षशाली हो गये; इसलिये इन्द्रका पद पाकर वे स्वर्गलोकमें प्रकाशित हो रहे हैं, अतः यज्ञमें ही सम्पूर्ण धनका उपयोग करना चाहिये
yajñair indro vividha-ratna-vaddhi devān sarvān abhyayād bhūri-tejāḥ | tenendratvaṁ prāpya vibhrājate ’sau tasmād yajñe sarvam evopayojyam ||
ด้วยการประกอบยัญพิธีนานาประการ อันอุดมด้วยรัตนะหลากชนิด พระอินทร์ผู้รุ่งเรืองด้วยเดชานุภาพได้เหนือกว่าทวยเทพทั้งปวง ครั้นได้บรรลุฐานะพระอินทร์แล้วก็ส่องประกายในสวรรค์ ฉะนั้นพึงนำทรัพย์ทั้งสิ้นไปใช้ในยัญพิธี คือการบูชาถวายอันศักดิ์สิทธิ์และทานอันชอบธรรม
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth gains its highest purpose when dedicated to dharmic acts—especially yajña (sacred offering) and allied giving—because such consecrated use generates spiritual merit and exalted status, exemplified by Indra’s rise and radiance.
Devastāna explains that Indra, through many treasure-endowed sacrifices, surpassed the other gods and attained the office of Indra, shining in heaven; this is cited as a reason to direct one’s resources toward sacrificial, dharmic use.