Shloka 29
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इत्युक्तो ब्राह्मणेनाथ कर्णो दैन्यादधोमुख: । राममभ्यगमद् भीतस्तदेव मनसा स्मरन्
ity ukto brāhmaṇenātha karṇo dainyād adhomukhaḥ | rāmam abhyagamād bhītas tadeva manasā smaran |
ครั้นพราหมณ์กล่าวดังนั้น กรรณะก็หวาดหวั่นยิ่งนัก. เขาก้มหน้าด้วยความระทม และครุ่นคิดถ้อยคำนั้นอยู่ในใจ แล้วกลับไปหา พระราม (ปรศุราม) อีกครั้ง.
नारद उवाच
Educational Q&A
A moral admonition, once heard, can stir conscience and fear in a person aware of inner wrongdoing; ethical unease pushes one back toward the authority of the guru, but remembrance of the fault continues to trouble the mind.
After being spoken to by a brāhmaṇa, Karṇa becomes frightened and downcast; while mentally dwelling on the warning, he goes back to Rāma—i.e., Paraśurāma—his teacher.