Shloka 95
ते चोज्छवृत्तये राजन् मया समपवर्जिते । यथाविधि यथाश्रद्धं तदस्याहं पुन: प्रभो,तदनन्तर मैंने भी अपनी शुद्धिके लिये पुण्यकर्म किया। राजन! दो अधिक दूध देनेवाली कपिला गौएँ, जिनके साथ उनके बछड़े भी थे, खरीदकर उन्हें मैंने एक उज्छवृत्तिवाले ब्राह्मणको विधि और श्रद्धा-पूर्वक दे दिया। प्रभो! उसी गोदानका फल मैं पुनः इसे वापस करना चाहता हूँ
te cocchavṛttaye rājan mayā samapavarjite | yathāvidhi yathāśraddhaṃ tadasyāhaṃ punaḥ prabho ||
ข้าแต่พระราชา โคเหล่านั้นข้าพเจ้าได้กันไว้และถวายแก่พราหมณ์ผู้ดำรงชีพด้วยอุจฉวฤตติ ตามพิธีและตามศรัทธาโดยครบถ้วน ข้าแต่พระผู้เป็นนาย บัดนี้ข้าพเจ้าปรารถนาจะคืนผลแห่งการให้โคนั้นแก่เขาอีกครั้ง
विरूप उवाच
Educational Q&A
Merit (puṇya) from charity is grounded in right procedure (yathāvidhi) and sincere faith (yathāśraddham), and the ethical focus is on supporting austere, deserving recipients—here, a Brahmin living by ucchavṛtti—rather than on personal gain.
Virūpa recounts that he performed a purificatory meritorious act by gifting (godāna) properly and faithfully to an austere Brahmin, and he expresses the intention that the fruit of that donation should be returned/assigned back to the recipient—emphasizing the transfer and direction of merit.