Shloka 120
स तैजसेन भावेन यदि तत्र रमत्युत । गुणांस्तेषां समाधत्ते रागेण प्रतिमोहितः,यदि वह जापक तैजस् शरीरसे उन लोकोंमें रमण करता है तो रागसे मोहित होकर उनके गुणोंको अपने भीतर धारण कर लेता है
sa taijasena bhāvena yadi tatra ramati uta | guṇāṁs teṣāṁ samādhatte rāgeṇa pratimoḥitaḥ ||
หากผู้ปฏิบัติชปะนั้นอยู่ในภาวะเตชัส (กายละเอียดอันเรืองรอง) แล้วเพลิดเพลินในโลกเหล่านั้น เขาย่อมถูกความยึดติดลวงให้หลง และรับเอาคุณลักษณะของผู้มีอยู่ในที่นั้นเข้าสู่ตน
विरूप उवाच
Educational Q&A
Attachment (rāga) is not merely an emotion; it reshapes character. When one delights in a realm or experience while deluded by craving, one internalizes its guṇas—acquiring corresponding tendencies and dispositions—thereby binding oneself further.
Virūpa explains a psychological-spiritual mechanism: a person, moving or existing in a taijasa (subtle, luminous) condition, becomes enamored of certain worlds/experiences; due to attachment, he assimilates their qualities, implying continued conditioning rather than liberation.