Shloka 11
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते,वहाँ किसीके मनमें परायी स्त्रियोंके प्रति लोभ नहीं होता। सब लोग अपनी ही स्त्रियोंमें अनुरक्त रहते हैं। वहाँके निवासी धनके लिये एक दूसरेका वध नहीं करते। किसीको बन्धनमें नहीं डालते। उन्हें कभी महान् विस्मय नहीं होता। अधर्मका तो वहाँ नाम भी नहीं है। वहाँ किसीके मनमें संदेह नहीं पैदा होता है
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
ภรทวาชกล่าวว่า “ในแดนนั้นไม่มีผู้ใดใคร่ปรารถนาภรรยาของผู้อื่น ผู้คนล้วนภักดีต่อคู่ครองของตนเอง เพื่อทรัพย์สินเขาไม่ฆ่าฟันกัน และไม่จองจำผู้ใดเป็นเชลย ใจของเขาไม่หวั่นไหวด้วยความพิศวงอันเกินปกติ เพราะที่นั่นไม่มีที่ทางให้อธรรมเลย แม้ความสงสัยก็ไม่บังเกิดในใจผู้ใด—นี่คือระเบียบแห่งธรรมที่ตั้งมั่นอยู่ในแดนนั้น”
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.