Shloka 16
ब्राह्मणा ब्रह्मतन्त्रस्थास्तपस्तेषां न नश्यति । ब्रह्म धारयतां नित्य॑ं व्रतानि नियमांस्तथा,जो ब्राह्मण वेदकी आज्ञाके अधीन रहकर सारा कार्य करते, वेदमन्त्रोंको स्मरण रखते और सदा व्रत एवं नियमोंका पालन करते हैं, उनकी तपस्या कभी नष्ट नहीं होती
brāhmaṇā brahmatantrasthās tapas teṣāṃ na naśyati | brahma dhārayatāṃ nityaṃ vratāni niyamāṃs tathā ||
ภรทวาชกล่าวว่า “พราหมณ์ผู้ตั้งมั่นในระเบียบแห่งพรหมัน ประพฤติตามบัญญัติพระเวท ทรงไว้ซึ่งพรหมันด้วยการระลึกและสวดภาวนาอยู่เนืองนิตย์ และเคร่งครัดในวรตะกับนิยาม ย่อมไม่สูญสิ้นผลแห่งตบะเลย ตบะของเขาไม่เสื่อม เพราะหยั่งรากในความประพฤติชอบและความซื่อสัตย์ต่อธรรมะอันศักดิ์สิทธิ์”
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Austerity bears lasting fruit when it is grounded in Brahman/Vedic discipline—i.e., when one lives under scriptural guidance, maintains constant remembrance/holding of Brahman, and practices vows (vrata) and restraints (niyama). Such tapas is not wasted or destroyed.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Bharadvāja states a principle about spiritual practice: brāhmaṇas who remain firmly established in Vedic-spiritual discipline and consistent observances retain the enduring merit of their austerities.