Shloka 15
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
जज्भमस्थावराणां च भूतानामसुराधिप । पार्थिवानामपि व्यक्त मृत्युं पश्यामि सर्वश:,“असुरराज! पृथ्वीपर भी जितने स्थावर-जंगम प्राणी हैं, उन सबकी मृत्यु मुझे स्पष्ट दिखायी दे रही है
jaṅgamāsthāvarāṇāṃ ca bhūtānām asurādhipa | pārthivānām api vyaktaṃ mṛtyuṃ paśyāmi sarvaśaḥ ||
โอ้เจ้าแห่งอสูร! ในหมู่สรรพสัตว์ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว แม้ในหมู่สัตว์โลกบนแผ่นดิน เราเห็นความตายอย่างแจ่มชัดอยู่ทั่วทุกแห่ง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the universality and inevitability of death for all embodied existence—moving and unmoving—encouraging a sober, dharmic perspective grounded in detachment and clear seeing.
Bhīṣma, in a reflective and instructive mode, addresses an Asura-king and states that he perceives death as manifest everywhere among all categories of beings, framing a discourse on the nature of life and impermanence.