Shloka 30
अध्याय १७८ — प्राणवायुगतिः तथा शारीराग्निव्यवस्था
Adhyāya 178 — The courses of prāṇa-vāyu and the regulation of the bodily fire
न युष्मास्विह मे प्रीति: कामलो भानुसारिषु । तस्मादुत्सृज्य कामान् वै सत्त्वमेवाश्रयाम्यहम्
na yuṣmāsv iha me prītiḥ kāmalo bhānusāriṣu | tasmād utsṛjya kāmān vai sattvam evāśrayāmy aham ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอหมู่ปัญจภูตะ! พวกท่านล้วนวิ่งตามกามและโลภะ ฉะนั้น ณ ที่นี้เราไม่มีความรักใคร่ต่อพวกท่านแม้เพียงน้อยนิด เพราะเหตุนั้น เราจักสละความใคร่ปรารถนาทั้งปวง แล้วอาศัยเพียง ‘สัตตวะ’ คือคุณแห่งความผ่องใสและความดีงามเท่านั้น”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches ethical self-discipline: one should abandon the pull of desire (kāma) and greed (lobha) and deliberately cultivate sattva—clarity, restraint, and inner steadiness—as the basis for right living (dharma).
In the Śānti Parva’s instruction on conduct and inner qualities, Bhīṣma declares a turning away from forces that chase cravings and outward allure, and states his resolve to rely on sattva alone—signaling a moral and spiritual reorientation.