Shloka 2
अध्याय १७८ — प्राणवायुगतिः तथा शारीराग्निव्यवस्था
Adhyāya 178 — The courses of prāṇa-vāyu and the regulation of the bodily fire
भीष्म उवाच सर्वसाम्यमनायासं सत्यवाक्यं च भारत । निर्वेदश्चाविधित्सा च यस्य स्यात् स सुखी नर:
bhīṣma uvāca sarva-sāmyam anāyāsaṃ satya-vākyaṃ ca bhārata | nirvedaś cāvidhitsā ca yasya syāt sa sukhī naraḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ ภารตะ บุรุษผู้มีความเสมอภาคต่อสรรพชน ไม่หมกมุ่นกับความเพียรอันไร้ประโยชน์ กล่าววาจาสัตย์ มีความหน่ายคลายจากโลก (ไวราคยะ) และปราศจากความยึดติดในกรรมอันเกิดจากตัณหา—ผู้นั้นแลเป็นผู้มีสุข”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Happiness is grounded in inner discipline: impartiality toward all beings, avoiding pointless strain, speaking truth, becoming disenchanted with worldly compulsions, and not being driven by craving-based attachment to action.
In the Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and the means to peace after the war; here he defines the qualities by which a person becomes genuinely happy.