Shloka 15
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
तदगतार्थ हि पुरुषं विशिष्टततरयोनय: । ब्रह्माणमिव भूतानि सततं पर्युपासते,जैसे सब प्राणी सदा ब्रह्माजीकी उपासना करते हैं, उसी प्रकार उत्तम जातिके मनुष्य भी सदा धनवान् पुरुषकी उपासना किया करते हैं
tad-agatārthaṃ hi puruṣaṃ viśiṣṭatarayonayaḥ | brahmāṇam iva bhūtāni satataṃ paryupāsate ||
อรชุนกล่าวว่า “แท้จริง ผู้มีชาติกำเนิดและฐานะสูงย่อมเฝ้าแวดล้อมรับใช้บุรุษผู้บรรลุประโยชน์ของตน คือผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพล ดุจสรรพสัตว์ทั้งหลายเคารพบูชาพรหมาอยู่เนืองนิตย์ เพราะแรงแห่งผลประโยชน์และการพึ่งพา โลกจึงเอนเอียงไปสู่ฤทธิ์อำนาจและทรัพย์สิน”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth: society often shows reverence not purely from virtue but from dependence and perceived benefit—people naturally cluster around success, authority, and wealth, much as beings are said to revere the cosmic creator.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Arjuna speaks to underscore how people—especially those of status—tend to serve and honor a prosperous, influential person, using the analogy of universal reverence toward Brahmā.