Shloka 153
Tapas as the Root of Attainment (तपः—साधनमूलप्रशंसा)
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें गीदड़-गोमायुका संवाद एवं मरे हुए बालकका पुनर्जीवनविषयक एक सौ तिरपनवाँ अध्याय पूरा हुआ
Iti prakāraḥ Śrīmahābhārata-Śāntiparva-antargata Āpaddharmaparvaṇi gīḍara-gomāyukā-saṃvādaḥ ca mṛtasya bālakasya punarjīvana-viṣayaka ekaśata-traya-pañcāśattamaḥ adhyāyaḥ pūrṇaḥ abhavat.
ดังนี้ ในศานติปรวะแห่งศรีมหาภารตะ ตอนอาปัทธรรมปรวะ บทที่หนึ่งร้อยห้าสิบสาม ว่าด้วยบทสนทนาระหว่างหมาไนกับโกมายุกะ และเรื่องการฟื้นคืนชีพของเด็กที่ตายแล้ว ได้จบสิ้นลง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon frames the chapter as instruction in Āpaddharma—how one should reason and act when normal rules are strained by crisis—using an animal dialogue to sharpen ethical discernment and a dramatic episode (revival of a dead child) to underscore the gravity of conduct, compassion, and the consequences of right or wrong action.
This verse is a concluding notice (colophon) stating that the chapter has ended. It identifies the chapter’s main contents: a dialogue between a jackal and a gomāyuka, and an account concerning the revival of a dead child, all situated within the Āpaddharma portion of the Śānti Parva.