Shloka 70
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
इत्युक्तास्ते न्यवर्तन्त शोकार्ता: पुत्रवत्सला: | अड्के शिर: समाधाय रुरुदुर्बहुविस्तरम् । तेषां रुदितशब्देन गृश्रो5भ्येत्य वचो5ब्रवीत्,सियारके ऐसा कहनेपर वे पुत्रवत्सल बान्धव शोकसे पीड़ित हो लौट पड़े और बालकका मस्तक अपनी गोदमें रखकर जोर-जोरसे रोने लगे। उनके रोनेकी आवाज सुनकर गीध पास आ गया और इस प्रकार बोला
jambuka uvāca |
ity uktās te nyavartanta śokārtāḥ putravatsalāḥ |
aṅke śiraḥ samādhāya rurudur bahuvistaram |
teṣāṁ ruditśabdena gṛdhro 'bhyetya vaco 'bravīt |
ครั้นได้ฟังดังนั้น เหล่าญาติผู้เปี่ยมด้วยความรักต่อบุตร ก็หวนกลับมาด้วยใจระทมทุกข์ วางศีรษะเด็กไว้บนตักแล้วร่ำไห้เสียงดังยืดยาว ครั้นเสียงคร่ำครวญนั้นดังไปถึง หงส์เหยี่ยว—คือแร้ง—ก็บินเข้ามาใกล้และกล่าวถ้อยคำ
जम्बुक उवाच