Shloka 1133
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
जीवितं सम कुमाराय प्रादाद् वर्षशतानि वै । उन्होंने जब नेत्रोंमें आँसू भरकर भगवान् शंकरसे इस प्रकार प्रार्थना की, तब उन्होंने उस बालकको जीवित कर दिया और उसे सौ वर्षोकी आयु प्रदान की
jīvitaṃ saṃ kumārāya prādād varṣaśatāni vai |
ภีษมะกล่าวว่า—เมื่อพวกเขาอธิษฐานต่อพระศังกรด้วยดวงตาเอ่อน้ำตาและด้วยการนอบน้อมยอมมอบตนโดยสิ้นเชิง พระศังกรจึงทรงคืนชีวิตแก่เด็กน้อยนั้น และประทานอายุครบหนึ่งร้อยปีให้
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Earnest prayer and steadfast devotion, when aligned with dharma, can draw forth divine compassion; the restoration of life symbolizes grace responding to sincere surrender and the ethical primacy of preserving life.
After a tearful supplication to Bhagavān Śaṅkara, the deity revives a child and grants him a lifespan of one hundred years; Bhīṣma reports this as part of his instruction in the Śānti Parva.