Shloka 21
कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
आगतागमया बुद्धया वचनेन प्रशस्यते । अज्ञानाऊज्ञानहेतुत्वाद् वचनं साधु मन््यते,वेद-शास्त्रोंके द्वारा अनुमोदित, तर्कयुक्त बुद्धिके द्वारा जो बात कही जाती है, उसीसे शास्त्रकी प्रशंसा होती है अर्थात् शास्त्रकी वही बात लोगोंके मनमें बैठती है। दूसरे लोग अज्ञातविषयका ज्ञान करानेके लिये केवल तर्कको ही श्रेष्ठ मानते हैं, परंतु यह उनकी नासमझी ही है
āgatāgamayā buddhyā vacanena praśasyate | ajñānāj jñāna-hetutvād vacanaṃ sādhu manyate ||
ภีษมะกล่าวว่า ถ้อยคำย่อมได้รับการสรรเสริญเมื่อกล่าวด้วยปัญญาที่ตั้งมั่นในคัมภีร์สืบทอดและคำสอนอันเป็นหลักฐาน เพราะถ้อยคำนั้นเป็นเหตุให้ความไม่รู้กลับกลายเป็นความรู้ จึงนับว่าเป็นวาจาอันดีงาม สิ่งที่วেদและศาสตรรับรองและกล่าวอย่างมีเหตุผลเท่านั้นที่ทำให้ศาสตรตั้งมั่นในใจผู้คน ส่วนผู้ที่ยกตรรกะล้วนๆ ว่าเป็นที่สุดในการรู้สิ่งที่ไม่รู้ นั่นเป็นความเข้าใจผิด
भीष्म उवाच