Shloka 58
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
तव पुत्रो ममापत्यं हतवान् स हतो मया । अनन्तरं त्वयाहं च हन्तव्या हि नराधिप,नरेश्वर! आपके बेटेने मेरे बच्चेकों मार डाला और मैंने भी उसकी आँखोंको नष्ट कर दिया। इसके बाद अब आप मेरा वध कर डालेंगे
tava putro mamāpatyaṃ hatavān sa hato mayā | anantaraṃ tvayāhaṃ ca hantavyā hi narādhipa ||
ข้าแต่พระราชา! โอรสของท่านฆ่าบุตรของข้า ฉะนั้นข้าจึงฆ่าเขาเสีย บัดนี้ต่อจากนี้ไป โอ้ผู้เป็นจอมแห่งมนุษย์ การประหารข้าก็ย่อมเป็นหน้าที่ของท่านโดยแท้
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
The verse frames a stark ethic of consequence: a wrong (the killing of a child) triggers retaliatory violence, and then calls for the king’s impartial enforcement of justice even against the avenger. It highlights how cycles of retribution demand a higher adjudicating dharma—especially the ruler’s duty to restrain and judge, not merely to perpetuate vengeance.
Brahmadatta addresses a king, stating that the king’s son killed Brahmadatta’s child, so Brahmadatta killed the son in return. He then declares that the next step, according to the logic of royal justice and retaliation, is for the king to kill Brahmadatta.