Shloka 191
मनसा भावगम्भीरो मार्जारं वाक्यमब्रवीत् | बिलावके द्वरा इस प्रकारकी स्तुति की जानेपर भी चूहा अपने मनसे गम्भीर भाव ही धारण किये रहा। उसने मार्जारसे पुनः इस प्रकार कहा-- || १९० इ ।। साधुर्भवान् श्रुतार्थो5स्मि प्रीयेच न च विश्वसे,'भैया! तुम वास्तवमें बड़े साधु हो। यह बात मैंने तुम्हारे विषयमें सुन रक्खी है। उससे मुझे प्रसन्नता भी है; परंतु मैं तुमपर विश्वास नहीं कर सकता। तुम मेरी कितनी ही स्तुति क्यों न करो। मेरे लिये कितनी ही धनराशि क्यों न लुटा दो; परंतु अब मैं तुम्हारे साथ मिल नहीं सकता। सखे! बुद्धिमान् एवं विद्वान् पुरुष बिना किसी विशेष कारणके अपने शत्रुके वशमें नहीं जाते
manasā bhāvagambhīro mārjāraṃ vākyam abravīt | bilāvake dvarāḥ | sādhuḥ bhavān śrutārtho 'smi prīye ca na ca viśvase |
โลมศะกล่าวว่า หนูยังคงใจหนักแน่นและสุขุม แล้วกล่าวกับแมวอีกครั้งว่า “พี่เอ๋ย ท่านเป็นคนดีจริง ดังที่ข้าได้ยินมา ข้าก็ยินดีอยู่ แต่ข้ายังวางใจท่านไม่ได้ ต่อให้ท่านสรรเสริญข้าเพียงใด ต่อให้ท่านโปรยทรัพย์เพื่อข้าเพียงใด บัดนี้ข้าก็ไม่อาจร่วมมือกับท่านได้ สหายเอ๋ย ผู้มีปัญญาและผู้รู้ย่อมไม่ยอมตกอยู่ใต้อำนาจศัตรูโดยไร้เหตุจำเป็นอันหนักแน่น”
लोमश उवाच
Educational Q&A
Even when an adversary speaks sweetly and offers gifts, a prudent person should not surrender autonomy or place himself under an enemy’s control without a compelling necessity; reputation and flattery are not sufficient grounds for trust.
In Lomaśa’s narration, the mouse remains mentally steady despite the cat’s praise and apparent goodwill, and replies that he may feel pleased by the cat’s words but cannot trust him or ally with him, since wise people do not submit to enemies without special cause.