Shloka 187
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
प्राणप्रदानजं त्वत्तो मयि सौहृदमागतम् । धर्मज्ञोडस्मि गुणज्ञोडस्मि कृतज्ञोडस्मि विशेषत:
Lomaśa uvāca | prāṇapradānajaṃ tvatto mayi sauhṛdam āgatam | dharmajño 'smi guṇajño 'smi kṛtajño 'smi viśeṣataḥ |
โลมศะกล่าวว่า—“เพราะท่านได้ให้ชีวิตแก่ข้า ความสนิทสนมอันอบอุ่นจึงบังเกิดในใจข้าต่อท่าน ข้ารู้จักธรรม รู้คุณค่าของความดี และเหนือสิ่งอื่นใด ข้าสำนึกในพระคุณของท่านอย่างยิ่ง”
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse elevates kṛtajñatā (gratitude) as an ethical virtue: receiving life-saving help should naturally generate sauhṛda (goodwill) and a commitment to recognize dharma and genuine qualities in others.
Lomaśa addresses someone who has saved his life, stating that this act has produced deep friendship in him and declaring himself a knower of dharma and virtues, and especially grateful to the benefactor.