पृथिवी देश इत्युक्त: काल: स च न दृश्यते । अभिप्रेतार्थसिद्धयर्थ ध्यायते यच्च तत्तथा,काष्ठा, कला, मुहूर्त, दिन, रात, लव, मास, पक्ष, छः ऋतु, संवत्सर और कल्प--इन््हें 'काल' कहते हैं तथा पृथ्वीको “देश” कहा जाता है। इनमेंसे देशका तो दर्शन होता है, किंतु काल दिखायी नहीं देता है। अभीष्ट मनोरथकी सिद्धिके लिये जिस देश और कालको उपयोगी मानकर उसका विचार किया जाता है, उसको ठीक-ठीक ग्रहण करना चाहिये
bhīṣma uvāca | pṛthivī deśa ity uktaḥ kālaḥ sa ca na dṛśyate | abhipretārthasiddhyarthaṃ dhyāyate yac ca tat tathā | kāṣṭhāḥ kalā muhurtaṃ dinaṃ rātriḥ lavaḥ māsaḥ pakṣaḥ ṣaḍṛtavaḥ saṃvatsaraḥ kalpaś ca—ime ‘kāla’ iti kathyante; pṛthivī tu ‘deśa’ ity ucyate | eteṣu deśasya tu darśanaṃ bhavati, kālas tu na dṛśyate | iṣṭamanorathasiddhaye yaṃ deśaṃ kālaṃ ca upayoginaṃ manyamānaḥ vicārayati, taṃ yathāvat grahītavyam |
ภีษมะกล่าวว่า—แผ่นดินเรียกว่า ‘เทศ’ ส่วน ‘กาล’ แม้มีนามเช่นนั้น แต่กาลไม่ปรากฏแก่ตา. กาษฐา กลา มุหูรต กลางวัน-กลางคืน ลว เดือน ปักษ์ ฤดูทั้งหก ปี และกัลปะ—ทั้งหมดนี้เรียกว่า ‘กาล’. เทศเห็นได้ แต่กาลไม่เห็นได้. เพราะฉะนั้นเพื่อให้กิจที่มุ่งหมายสำเร็จ พึงใคร่ครวญแล้วเลือกเทศและกาลที่เหมาะสมโดยแท้.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that ‘place’ is directly perceptible but ‘time’ is grasped through its conventional measures; therefore, to succeed in any intended undertaking, one must thoughtfully select and correctly understand the appropriate place and time.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhishma continues his didactic discourse, defining ‘deśa’ (place) and ‘kāla’ (time), listing time-units, and advising careful discernment of the proper context (where and when) for action.