Shloka 33
Nakula’s Counsel on Yajña, Dāna, and Tyāga (नकुलोपदेशः—यज्ञदानत्यागविचारः)
अनिष्ट्वा च महायज्ञैरकृत्वा च पितृस्वधाम् | तीर्थेष्वनभिसम्प्लुत्य प्रव्रजिष्पसि चेत् प्रभो
aniṣṭvā ca mahāyajñair akṛtvā ca pitṛsvadhām | tīrtheṣv anabhisamplutya pravrajiṣyasi cet prabho ||
นกุลกล่าวว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นนาย หากพระองค์จะเสด็จออกสู่สันนยาสะโดยมิได้ประกอบมหายัญ มิได้ถวายสวธา-ศราทธะแด่ปิตฤ และมิได้อาบน้ำ ณ ตีรถะทั้งหลายแล้วไซร้ พระองค์จักพินาศดุจหมู่เมฆที่ถูกลมฉีกกระจาย ครั้นตกจากทั้งโลกนี้และโลกหน้าแล้ว ข้าพเจ้าจักค้างอยู่กึ่งกลางดุจตรีศังคุ”
नकुल उवाच
Educational Q&A
Nakula stresses that renunciation should not be taken up while neglecting one’s prior dharmic obligations—especially major sacrifices, ancestral rites (śrāddha/svadhā), and purificatory pilgrimages. Otherwise, one risks losing merit and stability in both worldly and otherworldly spheres.
Nakula addresses a revered superior (“prabho”), warning him against prematurely leaving for the renunciant life. He uses vivid similes—clouds shredded by wind and the figure of Triśaṅku suspended between realms—to argue that abandoning prescribed duties can lead to spiritual and social ruin.