Shloka 23
तत् सम्प्राप्य गृहस्था ये पशुधान्यधनान्विता: । न यजन्ते महाराज शाश्रचतं तेषु किल्बिषम्,महाराज! जो गृहस्थ उसे पाकर पशु और धन-धान्यसे सम्पन्न होते हुए भी यज्ञ नहीं करते हैं, उन्हें सदा ही पापका भागी होना पड़ता है
tat samprāpya gṛhasthā ye paśudhānyadhanānvitāḥ | na yajante mahārāja śāśvataṁ teṣu kilbiṣam ||
ข้าแต่มหาราช! คฤหัสถ์ผู้ได้ถึงความรุ่งเรือง มีโค มีธัญญาหาร และทรัพย์สมบัติพร้อม แต่ไม่ประกอบยัญพิธี ย่อมต้องรับโทษเป็นมลทินยืนนาน—คราบบาปติดอยู่กับเขาไม่เสื่อมคลาย
नकुल उवाच
Educational Q&A
Prosperity brings obligation: a householder who has gained resources (cattle, grain, wealth) should uphold dharma through yajña—understood as sacrificial duty, offering, and responsible giving; neglecting this incurs lasting moral fault (kilbiṣa).
Nakula addresses the king and states a normative rule of conduct for householders: once they attain material means, they should perform yajña; failure to do so is described as an enduring ethical blemish.