Shloka 14
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।) शरभको आते देख सिंह अत्यन्त भयसे व्याकुल हो काँपता हुआ हाथ जोड़कर मुनिकी शरणमें आया ।। त॑ मुनि: शरभं चक्रे बलोत्कटमरिंदम । ततः स शरभो वन्यो मुने: शरभमग्रतः
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
ครั้นสิงห์เห็นศรภะกำลังเข้ามา ก็หวาดหวั่นต่อศัตรูผู้มีกำลังเหนือกว่า ตัวสั่นเทา ประนมมือเข้าพึ่งฤๅษีเป็นที่พึ่ง. แล้วฤๅษีนั้น—โอ้ผู้ปราบศัตรู—ด้วยเดชแห่งตบะ ได้แปลงกายเป็นศรภะผู้มีกำลังมหาศาล. จากนั้นศรภะป่าตัวนั้นก็ยืนอยู่เบื้องหน้าศรภะของฤๅษี
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.