Shloka 9
Vyāghra–Gomāyu Saṃvāda (व्याघ्रगोमायु संवाद) — Testing Character Beneath Appearances
वसन् पितृवने रौद्रे शौचे वर्तितुमिच्छसि । इयं विप्रतिपत्तिस्ते यदा त्वं पिशिताशन:,उन्होंने कहा “भाई सियार! तू तो मांसाहारी जीव है और भयंकर श्मशानभूमिमें निवास करता है, फिर भी पवित्र आचार-विचारसे रहना चाहता है--यह विपरीत निश्चय है
vasan pitṛvane raudre śauce vartitum icchasi | iyaṁ vipratipattis te yadā tvaṁ piśitāśanaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ้สหายหมาไน! เจ้าอาศัยอยู่ในป่าป่าช้าของบรรพชนอันน่าสะพรึงกลัว แต่ยังปรารถนาจะประพฤติด้วยความบริสุทธิ์ นี่เป็นความตั้งใจที่ขัดแย้งกัน เพราะเจ้าเป็นผู้กินเนื้อ”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical demand for consistency between one’s nature/way of life and one’s claimed ideals: aspiring to purity while persisting in impure conduct is presented as a ‘vipratipatti’—a self-contradiction.
Bhishma addresses a flesh-eating being associated with a cremation-ground and points out the incongruity of its wish to live by pure conduct, framing the situation as a moral and practical inconsistency.