Shloka 7
जनकस्य युद्धोपदेशः — Janaka’s Instruction on Steadfast Battle-Conduct
त्यागमूलं हि शूराणां स्वर्गद्वारमनुत्तमम् । इत्युक्तास्ते नृपतिना योधा: परपुरंजय,'शूरवीरोंको जो सर्वोत्तम स्वर्गलोकका द्वार प्राप्त होता है, उसमें उनका त्याग ही मूल कारण है'। शत्रुनगरीपर विजय पानेवाले युधिष्ठिर
สำหรับวีรชน ประตูสวรรค์อันยอดยิ่งย่อมมีรากอยู่ที่การสละ—การอุทิศตน. ครั้นพระราชาตรัสดังนี้ เหล่านักรบผู้พิชิตนครศัตรูก็น้อมรับโอวาทไว้ในดวงใจ เพิ่มพูนความปีติแก่พระผู้เป็นใหญ่ในสมรภูมิ และมีชัยเหนือปวงศัตรู. เพราะฉะนั้น บุรุษผู้แน่วแน่พึงยืนหยัด ณ ปากประตูแห่งสงครามอยู่เสมอ มิหวั่นไหวต่อหน้าที่
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that for true heroes, the highest spiritual reward (the ‘gate to heaven’) is grounded in tyāga—self-sacrifice and renunciation of personal gain. Valor is ethically meaningful when it is rooted in giving oneself for dharma and the rightful cause.
Bhishma recounts how a king (identified here with Janaka) exhorts his warriors that their path to the highest heavenly attainment lies in self-sacrifice. Inspired, the warriors fight with renewed spirit, delight their ruler by their steadfastness, and achieve victory over the enemy.