Shloka 13
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
स दग्धो द्रोणकर्णाभ्यां दिव्यैरस्त्रमहारथ: । अथादीप्तोडग्निना हयाशु प्रजज्वाल महीपते,पृथ्वीनाथ! इसके बाद अर्जुनका वह विशाल रथ, जो द्रोण और कर्णके दिव्यास्त्रोंद्वारा दग्धप्राय हो गया था, तुरंत ही आगसे प्रज्वलित हो उठा
sa dagdho droṇakarṇābhyāṃ divyair astramahārathaḥ | athādīpto 'gninā hy āśu prajajvāla mahīpate pṛthvīnātha |
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช รถศึกอันยิ่งใหญ่นั้น ซึ่งแทบมอดไหม้แล้วด้วยอาวุธทิพย์ของโทรณะและกรรณะ ครั้นแล้วก็ถูกไฟจุดติดอย่างฉับพลัน ลุกโพลงเป็นเปลวเพลิง โอ้พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the most renowned instruments of power—like a great chariot protected by skill and fame—can be swiftly destroyed when war escalates through divine weaponry; the passage highlights the fragility of worldly strength amid unchecked violence.
Sañjaya reports to the king that the great chariot (understood as Arjuna’s) had already been badly scorched by the divine missiles associated with Droṇa and Karṇa, and then it suddenly caught fire and flared up.