Shloka 636
Asita Devala Observes Jaigīṣavya’s Yogic Attainment and Chooses Mokṣa-dharma (देवल-जैगीषव्योपाख्यानम्)
शुभं तीर्थवरं तस्माद् रामतीर्थ जगाम ह | मुसलधारी बलरामजी वहाँ भी विधिपूर्वक स्नान तथा उत्तम भोजन-वस्त्रद्वारा ब्राह्मणोंका पूजन करके वहाँसे शुभ तीर्थप्रवर रामतीर्थमें चले गये
śubhaṁ tīrthavaraṁ tasmād rāmatīrthaṁ jagāma ha | musaladhārī balarāmaḥ tatra api vidhipūrvakaṁ snānaṁ tathā uttama-bhojana-vastraiḥ brāhmaṇānāṁ pūjanaṁ kṛtvā tataḥ śubhaṁ tīrthapravaraṁ rāmatīrthaṁ cale jagāma ||
ครั้นแล้ว จากตีรถะอันเป็นมงคลและประเสริฐนั้น พระพลรามผู้ทรงมุสละได้เสด็จไปยังรามตีรถะ. ณ ที่นั้นด้วย พระองค์ทรงสรงสนานตามพิธี และถวายภัตตาหารกับผ้านุ่งห่มอันประณีตเพื่อบูชาพราหมณ์ทั้งหลาย; แล้วจึงเสด็จออกจากที่นั้น มุ่งสู่รามตีรถะอันเป็นตีรถะประเสริฐยิ่งและเป็นมงคลยิ่ง.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through tīrtha-yātrā: maintaining ritual discipline (vidhi), inner and outer purification (snāna), and generosity and reverence toward brāhmaṇas via gifts of food and clothing—ethical steadiness even amid the turmoil of war.
Balarāma, identified as the mace-bearer, travels from one auspicious pilgrimage place to another called Rāma-tīrtha. At the stop he performs a proper ritual bath and honors brāhmaṇas with excellent food and garments before continuing his journey.