Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 44
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
ततस्तु मुनयः प्राप्ता: फलान्यादाय पर्वतात् | ततः स भगवान् प्रीतः प्रोवाचारुन्धतीं ततः
tatastu munayaḥ prāptāḥ phalāny ādāya parvatāt | tataḥ sa bhagavān prītaḥ provācāruṇdhatīṃ tataḥ |
ครั้นแล้วเหล่ามุนีมาถึงพร้อมผลไม้จากภูเขา บัดนั้นพระผู้เป็นเจ้า ศังกร ผู้เปี่ยมด้วยความยินดี ตรัสแก่อรุณธตีว่า “โอ้ผู้รู้ธรรม บัดนี้จงไปหาเหล่าฤๅษีเหล่านี้ดังแต่ก่อนเถิด โอ้เทวี เราพึงพอใจยิ่งในตบะและการเคร่งครัดในวัตรของเจ้า”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that steadfast tapas (austerity) and niyama (disciplined observance) earn divine approval, and that true dharma is expressed through humble service and right conduct toward sages and sacred duties.
Sages return carrying fruits from the mountain (Himālaya). Pleased, Śaṅkara addresses Arundhatī and instructs her—praised as a knower of dharma—to go to the sages as before, affirming his satisfaction with her ascetic practice and discipline.