Shloka 33
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
विख्यातं त्रिषु लोकेषु ब्रह्मर्षिभिरभिप्लुतम् । अस्मिन् खलु महाभागे शुभे तीर्थवरेडनघे
vikhyātaṃ triṣu lokeṣu brahmarṣibhir abhiplutam | asmin khalu mahābhāge śubhe tīrthavare 'naghe
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์นี้เลื่องลือในสามโลก และได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ด้วยความศักดิ์สิทธิ์แห่งเหล่าพรหมฤๅษี แท้จริง ณ ตีรถะอันประเสริฐนี้เอง โอ้ผู้มีบุญ ผู้เป็นมงคล และผู้ปราศจากมลทิน (ความศักดิ์สิทธิ์ย่อมตั้งมั่นแน่นอน)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of tīrthas: places become spiritually potent through the tapas and presence of great sages, and their fame signifies a shared moral memory that links purification, reverence, and right conduct.
Vaiśampāyana is describing a particular sacred tīrtha, emphasizing its universal renown across the three worlds and its sanctification by Brahmarṣis, as part of a broader account that highlights the importance of holy places and their merit.