Shloka 3
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तपश्चचार सात्युग्रं नियमैर्बहुभिर्वृता । भर्ता मे देवराज: स्यादिति निश्चित्य भामिनी
tapaś cacāra sātyugraṁ niyamair bahubhir vṛtā | bhartā me devarājaḥ syād iti niścitya bhāminī ||
นางผู้มีใจแรงกล้านั้นประกอบตบะอันรุนแรงยิ่ง โดยยึดถือข้อวัตรนานาประการ และตั้งปณิธานแน่วแน่ว่า “ขอให้พระอินทร์ ผู้เป็นราชาแห่งเทวะ เป็นสวามีของเรา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of disciplined austerity (tapas) guided by firm resolve (niścaya). Ethically, it also foregrounds that spiritual practices are shaped by intention—here, intense discipline is directed toward a personal desire, showing how motivation influences the moral and narrative meaning of tapas.
Vaiśampāyana narrates that a spirited woman undertakes extremely severe austerities, adopting many strict observances, with a clearly determined goal: to obtain Indra, the king of the gods, as her husband.