Shloka 11
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
इत्युक्तो भगवान् देव: स्मयन्निव निरीक्ष्य ताम् उवाच निय मं ज्ञात्वा सांत्वयन्निव भारत
ity ukto bhagavān devaḥ smayann iva nirīkṣya tām uvāca niyamaṃ jñātvā sāntvayann iva bhārata
ครั้นถูกกล่าวดังนั้น พระอินทราผู้เป็นเทพประเสริฐทอดพระเนตรนางประหนึ่งแย้มสรวล; ครั้นทรงทราบวินัยแห่งพรตของนางแล้ว โอ้ภารตะ จึงตรัสประหนึ่งปลอบประโลม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights respect for niyama (self-imposed discipline or vow): even a powerful deity responds with understanding and gentle reassurance, implying that sincere restraint and ethical resolve deserve recognition and compassionate guidance.
After Śrutāvatī speaks, Indra observes her with a faint smile, comprehends the nature of her vow/discipline, and then replies in a consoling manner, as narrated by Vaiśampāyana.