Shloka 51
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
उन्मादं शड्कुकर्ण च पुष्पदन्तं तथैव च,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
unmādaṃ śaṅkukarṇaṃ ca puṣpadantaṃ tathaiva ca, rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระผู้เป็นเจ้า กุมารการ์ตติเกยะ ประทับยืนท่ามกลางผู้แวดล้อม คือ อุนมาทะ ศังกุกัรณะ และปุษปทันตะ อีกทั้งหมู่รุทระ หมู่วสุ หมู่อาทิตยะ และอัศวินกุมารทั้งสอง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power—especially martial power—is shown as legitimate and stabilizing when it is aligned with the wider cosmic and moral order. Kārttikeya’s might is framed as supported by divine hosts, emphasizing disciplined authority rather than solitary aggression.
The narrator describes Kārttikeya being encircled and attended by named gaṇas (Unmāda, Śaṅkukarṇa, Puṣpadanta) and by major divine groups—the Rudras, Vasus, Ādityas, and the twin Aśvins—forming a protective and honorific assembly around him.