Shloka 48
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
स्थिरं चातिस्थिरं चैव मेरुरेवापरौ ददौ,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
vaiśampāyana uvāca | sthiraṃ cāti-sthiraṃ caiva merur evāparau dadau, rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระผู้เป็นเจ้า ผู้ถูกห้อมล้อมด้วยเหล่ารุทร วสุ อาทิตยะ และอัศวินทั้งสอง ประทานความมั่นคงและความแน่วแน่อันไม่หวั่นไหว ดุจเขาพระสุเมรุ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of unwavering steadiness (sthira, ati-sthira) as a divine quality, symbolized by Meru. It also presents cosmic order: the major deity-groups stand in harmonious formation around a central divine power, suggesting that true strength is supported by alignment with the larger dharmic and cosmic structure.
Vaiśampāyana describes a grand divine gathering in which prominent gods and deity-classes (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins) encircle Kumāra Kārttikeya. The scene emphasizes his radiance and authority, portraying him as protected and honored by the foremost divine powers.