Shloka 46
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
suvarcasaṃ mahātmānaṃ tathaivāpy ativarcasaṃ rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระผู้เป็นเจ้า ผู้รุ่งโรจน์และมหาวิญญาณ ยิ่งกว่าความสว่างทั้งปวง ประทับยืนท่ามกลางการห้อมล้อมของเหล่ารุทร วสุ อาทิตยะ และอัศวินทั้งสอง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true eminence is recognized by alignment with cosmic powers: radiance (tejas) and lordship (prabhutva) are validated when the sustaining deities of the universe willingly attend and surround the worthy.
Vaiśampāyana describes a majestic figure—brilliant and great-souled—standing encircled by major classes of gods (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvin twins), signaling a moment of divine acknowledgment and ceremonial attendance.