Shloka 32
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
कैलासशू्ज्गसंकाशोौ श्वेतमाल्यानुलेपनौ । सोमो>प्यनुचरीौ प्रादान्मर्णिं सुमणिमेव च,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
vaiśampāyana uvāca | kailāsaśṛṅgasaṅkāśau śvetamālyānulepanau | somo 'py anucarīau prādān maṇiṃ sumaṇim eva ca | rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “งามดุจยอดเขาไกรลาส ประดับพวงมาลัยและเครื่องทาผิวสีขาว; และแม้พระโสมะก็ยังถวายเกียรติ—พระโสมะได้มอบผู้ติดตามสองนามว่า มณิ และสุมณิ พร้อมทั้งแก้วมณีอันสุกสว่าง. แล้วมหาปรภูนั่นก็ยังคงยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมแห่งเหล่ารุทร วสุ อาทิตยะ และอัศวินกุมารทั้งสอง ได้รับการบูชาด้วยเครื่องสักการะของเหล่าเทพ และส่องประกายด้วยเดชานุภาพ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic order expressed through reverence: even powerful beings honor a greater presence by offerings and respectful attendance, suggesting that true greatness is acknowledged within a structured cosmic hierarchy rather than asserted through force alone.
A majestic divine figure—described as shining like Kailāsa and adorned in white garlands and unguents—is honored by Soma with attendants and a precious gem, while groups of gods (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins) stand around him in a surrounding retinue.