Shloka 2
Sarasvatī-Śāpavimokṣa, Rākṣasa-Mokṣa, and Aruṇā-Tīrtha
Indra–Namuci Expiation
कथमस्याभवद् वैरं कारणं कि च तत् प्रभो | शंस पृष्टो महाप्राज्ञ न हि तृप्पामि ते वच:
katham asyābhavad vairaṁ kāraṇaṁ ki ca tat prabho | śaṁsa pṛṣṭo mahāprājña na hi tṛppyāmi te vacaḥ ||
“ความอาฆาตนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? เหตุปัจจัยคือสิ่งใด ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า? โอ้ท่านผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง เมื่อข้าพเจ้าถามแล้วโปรดเล่าเถิด เพราะข้าพเจ้ายังไม่อิ่มเอมด้วยถ้อยคำของท่าน”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical discipline of inquiry: a listener should seek the root cause (kāraṇa) of conflict rather than accept events superficially, and a teacher should explain clearly when questioned.
Janamejaya presses the narrator for a fuller account, asking how a particular enmity originated and what specifically caused it, indicating that the prior explanation has not yet satisfied him.