Shloka 22
Śalya-parva Adhyāya 34: Balarāma’s Withdrawal, Sarasvatī Pilgrimage Logistics, and Prabhāsa as Soma’s Renewal Tīrtha
आसीदनन््तकरो राजन् वैरस्य तव पुत्रयो:,राजन्! तदनन्तर आपके उन दोनों पुत्रोंमें वैरका अन्त कर देनेवाला भयंकर एवं रोमांचकारी संग्राम होने लगा
āsīd anantakaro rājan vairasya tava putrayoḥ | rājan tad-anantaraṁ āpake una donoṁ putroṁ meṁ vairakā anta kara denevālā bhayaṅkara evaṁ romāñcakārī saṅgrāma hone lagā |
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! ระหว่างพระโอรสทั้งสองของพระองค์ได้อุบัติศึกอันน่าสะพรึงและทำให้ขนลุก ซึ่งจะเป็นศึกที่ปิดฉากความอาฆาตของทั้งคู่ให้สิ้นสุดลง ครั้นแล้วการปะทะก็ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มุ่งไปสู่บทสรุปอันเด็ดขาดและหายนะอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้
संजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked enmity (vaira) tends to culminate in destructive conflict; when hatred is allowed to mature, it seeks a final resolution not through reconciliation but through ruin. The verse underscores the ethical warning that hostility, once entrenched, drives events toward an irreversible and tragic end.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that a terrifying, climactic battle has begun between the king’s two sons, described as one that will end their mutual feud—implying a decisive confrontation with fatal consequences.