Shloka 196
Śalya-parva Adhyāya 34: Balarāma’s Withdrawal, Sarasvatī Pilgrimage Logistics, and Prabhāsa as Soma’s Renewal Tīrtha
न्यविशत् परमप्रीत: पूज्यमानो महारथै: । उनके ऐसा कहनेपर श्रीकृष्णके बड़े भ्राता महाबाहु बलवान् श्रीबलरामजी उन महारथियोंसे पूजित हो उनके बीचमें अत्यन्त प्रसन्न होकर बैठे
nyaviśat paramaprītaḥ pūjyamāno mahārathaiḥ |
เมื่อเขากล่าวดังนั้นแล้ว ศรีบัลราม พี่ใหญ่ของศรีกฤษณะ ผู้มีพาหาอันเกรียงไกร ได้รับการสักการะจากเหล่ามหารถี และนั่งลงท่ามกลางพวกเขาด้วยความปีติยิ่ง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights maryādā (proper conduct): offering and accepting honour appropriately. Even in a war narrative, dharma is reflected through respectful reception of a revered figure, showing that ethical decorum should not collapse under conflict.
After words spoken previously (implied by context), Balarāma—Kṛṣṇa’s elder brother—being honoured by the assembled great warriors, sits down among them in a state of great satisfaction.