Shloka 51
Adhyāya 33: Rauhiṇeya (Balarāma) is welcomed and takes his seat to witness the gadā-engagement
अद्य तेडहं रणे दर्प सर्व नाशयिता नृप । राज्याशां विपुलां राजन् पाण्डवेषु च दुष्कृतम्,“नरेश्वर! आज रणभूमिमें मैं तेरा सारा घमंड चूर्ण कर दूँगा। राजन! तेरे मनमें राज्य पानेकी जो बड़ी भारी लालसा है, उसका तथा पाण्डवोंपर तेरे द्वारा किये जानेवाले अत्याचारोंका भी अन्त कर डालूँगा'
adya teḍahaṃ raṇe darpa sarva nāśayitā nṛpa | rājyāśāṃ vipulāṃ rājan pāṇḍaveṣu ca duṣkṛtam ||
ข้าแต่พระราชา วันนี้ในสมรภูมิ ข้าจักบดขยี้ความทะนงทั้งหมดของท่านให้สิ้น และข้าแต่ผู้ครองแผ่นดิน ข้าจักยุติความใคร่ครองราชย์อันใหญ่หลวงของท่าน ตลอดจนความอธรรมที่ท่านได้กระทำต่อเหล่าปาณฑพด้วย
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames war not merely as physical combat but as moral consequence: arrogance (darpa) and unjust ambition (rājyāśā) culminate in downfall, and wrongdoing (duṣkṛta) against the righteous invites decisive retribution.
Within Sañjaya’s report to the blind king Dhṛtarāṣṭra, a warrior’s vow is conveyed: on that very day he will shatter the opponent’s pride, end his overreaching desire for the kingdom, and terminate the injustices inflicted upon the Pāṇḍavas.