Shloka 17
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
न त्वेतदद्भधुतं वीरा यद् वो महदिदं मनः । अस्मासु च परा भक्तिर्न तु काल: पराक्रमे,वीरो! आपके मनमें जो युद्धके लिये महान् उत्साह बना हुआ है, यह कोई अद्भुत बात नहीं है। आपलोगोंका मुझपर महान् प्रेम भी है, तथापि यह पराक्रम प्रकट करनेका समय नहीं है
na tv etad adbhutaṃ vīrā yad vo mahad idaṃ manaḥ | asmāsu ca parā bhaktir na tu kālaḥ parākrame ||
ทุรโยธน์กล่าวว่า—โอ้เหล่าวีรบุรุษ! ที่ดวงใจของพวกเจ้ามีความมุ่งมั่นยิ่งใหญ่ต่อการศึกนั้น หาใช่เรื่องน่าพิศวงไม่ ความภักดีอันยิ่งต่อเราก็ประจักษ์ชัด แต่กาลนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะแสดงเดชานุภาพ
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Even when courage and loyalty are abundant, wise action depends on kāla—choosing the proper time. Valor without timing can become wasteful or strategically harmful.
Duryodhana addresses his warriors, acknowledging their battle-ardor and devotion to him, but restrains them by saying that the present moment is not the right time to unleash their full prowess.