Shloka 40
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
द्वैधायनवच: श्रुत्वा शिनेर्नप्ता कृताञ्जलि: । ततो मामब्रवीन्मुक्त्वा स्वस्ति संजय साधय
dvaidhāyanavacaḥ śrutvā śiner naptā kṛtāñjaliḥ | tato mām abravīn muktvā svasti sañjaya sādhaya ||
ครั้นได้สดับวาจาของทไวธายนะ (วยาสะ) แล้ว สาตยกี หลานแห่งศินิ ประนมมือด้วยความเคารพ จากนั้นจึงปล่อยข้าพเจ้าและกล่าวว่า “สัญชัย ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่าน ไปเถิด—จงบรรลุสิ่งที่ท่านมุ่งหมาย”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in wartime, dharma can be upheld through reverence to wise counsel and humane restraint—here shown by honoring Vyāsa’s words and releasing a captive messenger with a blessing.
After hearing Vyāsa (Dvaidhāyana), Sātyaki—Śini’s grandson—folds his hands respectfully, frees Sañjaya from captivity, and tells him to go safely and fulfill his mission.