Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 4
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
संगृहीतायुधान् बाहूनू योधानामधिधावताम् । भल्लैश्विच्छेद बीभत्सु: शिरांस्पपि हयानपि
saṅgṛhītāyudhān bāhūn yodhānām adhidhāvatām | bhallaiś ciccheda bībhatsuḥ śirāṃsi api hayān api ||
สัญชัยกล่าวว่า—เมื่อเหล่านักรบถืออาวุธพุ่งเข้าประจัญบาน บีภัตสุ (อรชุน) ก็ใช้ศรภัลละอันคมกริบตัดแขนที่กุมอาวุธ ศีรษะ และแม้แต่ม้าศึกของพวกเขาให้ร่วงลง—สกัดการบุกด้วยความแม่นยำอันเด็ดขาดท่ามกลางสมรภูมิ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: when battle is joined, a warrior must act decisively and skillfully to stop an aggressor’s charge. It also underscores the ethical tension of war—effective action can be precise and controlled, yet still entails grave harm and responsibility.
Sañjaya describes Arjuna (called Bībhatsu) meeting a forward charge by enemy warriors. Using bhalla-arrows, he severs their weapon-bearing arms and heads, and brings down their horses as well, breaking the momentum of the attack.